Neo's Text

بیخیال لطفأ!
Neo's Text

میخواهی من را بُکُشی؟! قدرت فکر کردنم را بگیر! خیال پردازی هایم را کور کن! نیروی بی مرزِ تخیل را در ذهنم بِخُشکان! دیگر نیازی به ترکاندن مغزم نیست! منظره ای کثیف و چندش آور خواهد شد؛ رسانه ها هم از تو غولی بی شاخ و دم خواهند ساخت. کار را پیچیده نکن! نوکِ اسلحه ات را به سمتِ قلمم بگیر...
عکس‌نوشت:
ولش کن! ولش کن! ولش کن!

هیچ وقت دوست نداشتم و ندارم و نخواهم داشت تو دنیای مجازی، کسی سن و اسم و مدرک تحصیلی و علایق شخصیم رو تو یه صفحه ی جدا به اسمِ «درباره ی من» بفهمه .یعنی اصلأ لزومی نمیبینم کسی اینا رو بدونه. من بطور کامل و دست نخورده، دارم تو نوشته هام زندگی میکنم؛ لابلای این نوشته ها، خونه ی منه؛ تو کلمه کلمه ی این نوشته ها، عقایدِ منه، تفکراتِ منه، علایقِ منه؛ مدرک تحصیلی و سن و سال هم اصلا مهم نیست؛ سن من رو عقاید و طرز تفکرم بیان میکنه. اونایی که باید منو بفهمن و بشناسن، از تو همین خط خطی های وبلاگم میشناسن. اونایی هم که نباید، طبیعتا نمیشناسن!